Ég var að losa stíflu í vaskinum mínum í fyrsta skipti. Þið hefðuð átt að vera þarna, þetta var stórkostleg sjón.
Vatnið skvettist leikandi í allar áttir meðan ég þrýsti aftur, og aftur, og einu sinni enn með fallísku tákni hreinsunar, þar til stíflan þoldi ekki meir og gaf sig algerlega á vald mitt.
Ohh, maður þarf bara að skipta um nærbuxur og fá sér sígó eftir svona lagað.
Kappinn
Look around you
Muniði eftir kennslumyndböndunum sem voru einstaka sinnum sýnd í grunnskóla? Þessi sem voru alltaf frekar gömul og asnaleg?
Þá mæli ég með Look around you; þetta eru breskir þættir sem... tja, eru svona kennslumyndbönd, nema bara miklu, miklu betri. Vissuð þið til dæmis að sýklar heita germs á ensku vegna þess að þeir koma frá Þýskalandi?
Þetta er algert skylduáhorf fyrir alla í raunvísindum. Þið hin megið svo sem horfa líka.
Look around you - Sulfur
Look around you - Water
Slembitími
Mig langar í klukku sem sýnir gjörsamlega slembinn tíma og bípir handahófskennt tvisvar á sólarhring; einu sinni þegar ég á að fara að sofa og einu sinni þegar ég á að vakna.
Af hverju í ósköpunum? Tja, það væri svolítið fyndið að lifa þannig í smástund. En ekki lengur en það.
Út fer ég
Jæja, það er komið á hreint að ég kem heim um jólin. Ég lendi þann 21. des og flýg aftur heim á vörutalningardag því ég þarf að læra eitthvað fyrir prófin mín sem byrja þann 7. janúar. Helvítis villimenn eru þetta að hafa prófin eftir jól.
Þetta er auðvitað mjög góður hlutur, en það er samt nett eftirsjá eftir jólunum eins og þau hefðu orðið hérna. Ég var að muna eftir því að Low hafa gefið út jólaplötu, svo á aðfangadag hefði maður getað verið aleinn (því allir aðrir eru að fara eitthvað) að hlusta á jólaLow, horfa á Love Actually, drekka rauðvín og borða pitsu. Og hugsanlega gráta sig svo í svefn, ef stemming er fyrir hendi.
Þetta er svo sorgleg tilhugsun að maður freistast nett til að láta hana rætast.
Tölvulúðaskapur yfir hátíðarnar
Í dag byrjaði sirka tveggja vikna frí í skólanum mínum. Þetta er víst árlegur viðburður og hluti af einhverju sem heitir toussants. Ekki spyrja mig, ég kinkaði bara kolli þegar mér var sagt að fara í frí.
Flestir í húsinu eru farnir heim á meðan, svo það er frekar tómlegt hérna. Við erum kannski sex eða sjö eftir, af átján, en það er svo sem ágætt. Fyrir Íslending sem er vanur því að vinir hans búi ekki í sama húsi og hafi eitthvað annað að gera á daginn en að hanga með honum er lífið komið í mjög kunnulegt horf.
En já, mig vantar þá eitthvað að gera í fríinu. Þar sem ég er búinn að besta kaffihúsaröltið nokkuð vel, og ég býst ekki við að geta eitt meira en degi í að finna flösku af Kahlúa, ákvað ég að skipta um stýrikerfið í tölvunni minni. Til hvers að læra þegar maður getur lúðast alveg jafn mikið, án þess að gera eitthvað uppbyggjandi?
Ég er búinn að keyra Ubuntu í þrjú ár og það hefur yfirleitt verið alveg dejligt bara, workspaces og apt-get eru frábærari en allt. En eftir að Baldur kynnti mig fyrir dásemdum EvilWm hefur minimalisminn tekið öll völd, og mig langar í minni og nettari útgáfu af Linux. Eitthvað sem setur fyrst upp einhvern grunn pakka sem er hægt að púsla ofan á.
Ég var nokkuð fljótur að afskrifa að compæla eigin útgáfu frá grunni, samanber Linux from scratch, því það er aðeins of stórt skref afturábak. Núna er ég aðeins að skoða Arch Linux og Slackware og lýst svo sem ágætlega á fiktið sem fylgir þeim.
Vandamálið er samt að ég hef frekar takmarkaða reynslu af öllum hinum Linux útgáfunum. Það eina sem ég hef fiktað eitthvað við, fyrir utan Ubuntu, eru Debian og Damn Small Linux. Nú er Debian auðvitað afi Ubuntu, svo það er enginn stórkostlegur munur þar á, og Damn Small Linux er eiginlega bara fyndin hugmynd. Þannig allar uppástungur eru mjög vel þegnar; hvaða útgáfur Linux eru ekki of þungar og má keyra á fartölvu?
Annars getur maður jú alltaf sett bara upp Windows Vista.
Djók.
Iii. Stælar. Þessi gaur.
Stæ-nem póstlistinn hjá HÍ hefur aldrei fært mér neitt nema eymd. Nú eða spam. En í þetta skiptið var það eymd.
Á morgun mun nefninlega Paul Sladen halda fyrirlestur í VR-Tvær um Ubuntu og Gnu/Linux, og ég er einhversstaðar úti í rassgati alheimsins og get ekki mætt. Ég fæ aldrei að gera neitt kúl!
... djöfull er ég orðinn mikill lúði.
Star Wars, Stella og tvinnfó
Þetta er mjög gott kvöld. Á morgun byrjar sirka 10 daga frí í skólanum og ég er heima að horfa á gömlu Star Wars, drekka smá bjór og lesa tvinnfallagreiningu. Tvennt kemur upp í hugann:
Í fyrsta lagi er Star Wars eitt (þ.e. númer fjögur) frekar góð mynd. Ég held ég hafi ekki séð hana síðan ég var sirka 12 ára, svo það kemur nokkuð á óvart þegar maður miðar við hvernig svo margar aðrar myndir úr æsku manns hafa elst.
Í öðru lagi er alveg snarsexí hvernig maður sannar setningu Runge með Hahn-Banach setningunni úr fellagreiningu. Mér líður alveg hálf illa að geta ekki boðið þessari sönnun upp á kaffi og með því eftir lesninguna. Hver þarf á klámi að halda þegar svona hlutir eru til? Ha?
Stundum nennir maður bara ekki út
,,Hér til okkar í Snoturhornið er kominn Gunnar Þór Magnússon. Gunnar hefur löngum verið stærðfræðinemi úr Hafnarfirði en hefur nú söðlað um og flust búferlum til Frakklands, þar sem hann stundar nú nám. Vertu velkominn Gunnar.''
,,Takk Þorsteinn.''
,,Segðu okkur, hvernig eru fyrstu kynni af Frakklandi?''
,,Þau eru bara alveg dásamleg. Til að byrja með er veðrið auðvitað miklu þjálla, það breytir ýmsu að sitja ekki á kletti í miðju Atlantshafi - ''
,,Haha, segðu.''
,, - nú og svo er maturinn auðvitað frábær. Maður er mjög fljótur að venjast því að vakna á morgnanna og rölta í næstu götu til ávaxtakaupmannsins og í bakaríið. Þetta er eitthvað sem þekkist ekki hérna heima.''
,,Nei nei, allir eru að flýta sér, enginn má vera að því að anda. Nú er Frakkland þekkt fyrir að vera mikið menningarland, þú hefur sennilega tekið eftir því?''
,,Jú, blessaður vertu. Það er einmitt stórt listasafn í fimm mínútna fjarlægð frá íbúðinni minni, þeir voru að klára tilkomumikla sýningu á verkum impressjónistanna frá um aldamótin.''
,,Já, en spennandi. Þú hefur auðvitað ekki látið þig vanta þar.''
,,Uhh, jú reyndar... ég ætlaði alltaf að kíkja, en það kostaði alveg fimm evrur... svo var nýr South Park þáttur að detta inn. Hahaha, þú veist hvernig þetta er.''
,,Nýr South Park?''
,,Umm... já.''
,,Þú ætlar sem sagt að segja mér að þú hafir gefið skít í obbann af fremstu listamönnum síðustu aldar til að horfa á fjóra illa teiknaða krakka bölva og ragna yfir engu sérstöku af því þú tímdir ekki fimm evrum ...''
,,Æ... hvað... kommon maður.''
,,... sem þú eyddir örugglega í eitthvert rauðvínsgutl sem saurgar ímynd víngerðar með tilvist sinni og gætir örugglega ekki greint frá almennilegu Cabarnet þó líf þitt lægi við. Mér býður við þér.''
,,Hvað er þetta maður?''
,,Farðu. Núna.''
,,... ókei. Sorrí.''
Gott kvöld
Mikið væri ég glaður ef ég næði að venja mig af því að segja ,,Bonsoir'' við fólk þegar ég meina ,,Bonne journée''.
Ósnoturt
Mér líkar ekki að hér skuli standa eitthvað um hvað ég geri á daginn, og ég biðst afsökunar á því að það geri það yfir höfuð. Ég geri mér alveg grein fyrir því að daglegt líf er svo fullkomlega óáhugavert að það síðasta sem fólk vill gera til að drepa tímann er að lesa um það.
Því miður er það svo að ef maður ætlar ekki að skrifa um daglegt líf, og ætlar yfir höfuð að skrifa eitthvað, þarf maður að láta sér detta hluti í hug. Þetta krefst annað hvort þess að maður setjist niður í langan tíma á hverjum degi og vinni í þeim hugmyndum sem hafa komið upp, eða að manni detti eitthvað sniðugt í hug og aðstæður séu akkúrat réttar til að hripa eitthvað niður.
Fyrir mig er fyrri kosturinn ekki mögulegur því ég sit í langan tíma á hverjum degi og spái í stærðfræði. Það er einfaldlega miklu skemmtilegra en að skrifa, svo ég vil frekar eyða tímanum inní hausnum á mér á imaginæra loptskipinu en í að bæta mig í einhverju sem ég er ekki það góður í.
Sem hlýtur að teljast nokkuð svekkjandi fyrir þig. Því það sem dettur hingað inn hlýtur að gera það nokkuð strjált, og getur eiginlega ekki verið upp á marga fiska því mínar mest skapandi stundir fara í að byggja skýjaborgir í nykurrúmum.
... ó, rifinn ostur er kallaður râpé hérna. Would you like some rape with that bread?
Þegar maður er í Róm...
Á morgun ætla ég ekki í skólann. Þetta er ekki ákvörðun tekin af eintómum letingjaskap eins og venjulega, heldur ákváðu stjórnendur almenningssamgangna hér í bæ að slá upp smá vinaleik í þjóðaríþrótt Frakka; verkföllum.
Klukkan 9:30 hætta allar almenningssamgöngur að ganga og þar sem kerfið hérna er, ólíkt því sem maður á að venjast, frekar gott er ekki öllum skítsama.
Ég ætla ekki einu sinni að þykjast vita af hverju þetta lið er að fara í verkfall. Að minnsta kosti ekki við ykkur; ef einhver hérna spyr muldra ég bara ,,Zarkosi, il est un putain''.
Það er ótrúlegt hvað maður þarf að kunna lítið til að láta alla í kringum mann halda að maður skilji það sem er í gangi.
Farðu í sturtu elskan
Ég er sannfærður um að það á enginn eftir að trúa mér nema ég sýni myndir af þessu, alveg eins og gerðist með geimverurnar. En það er alveg satt; sturtan mín er undir rúminu mínu.
Ég, ég er Megas
Jæja, eftir að hafa google-leitað í svona hálftíma, keypt heyrnartól með míkrófón, komist að því að þau virkuðu ekki með tölvunni, google-leita meira, kompæla hljóðkerfið í tölvunni aftur frá grunni og gert símaat í Já hef ég í hendi mér möguleikann að hringja í hvaða landlínu sem er á Íslandi (aðeins almennar hvar sem er í Evrópu) ókeypis.
Þetta kemur þér við því nú geturðu búist við dónasímtölum frá Frakklandi á hvaða tíma sólarhringsins sem er, að minnsta kosti ef ég veit heimasímann hjá þér, ef ekki ertu sennilega seif.
Sem þýðir að mögulegir kandidatar fyrir dónasímtöl eru ekki mikið fleiri en foreldrar mínir og amma... ég er ekki viss um að þetta verði jafn skemmtilegt og ég hélt í fyrstu.
Úff maður
Þrátt fyrir allar hugmyndir mínar um hið gagnstæða varð þessi dagur að heljarinnar lærdómsdegi. Ég vaknaði svona líka gríðarhress í morgun, þó ég hafi verið á einhverju fylleríi fram eftir kvöldi í gær, og fór að læra upp úr hádegi eftir að hafa tekið til.
Blessunarlega náði ég sönsum rétt í þessu þegar ég fattaði að það var orðið dimmt úti og fór að sulla í rauðvíni. Stórhættuleg þessi fellagreining, maður nær varla að sitja að sumbli eins og venjulegt fólk fyrir þessu.