Síðustu vikur er ég búinn að hlusta mjög mikið á plötuna Memory man með Aqualung í þeirri von að ég finni eitthvað til að elska við hana.
Fyrsta lagið á henni, Cinderella, er nefninlega alveg geðveikt. Restin af plötunni er það ekki, og ég var að vona að þetta væri spurning um að venjast henni.
Svo er ekki, þetta er skólabókardæmi um one-hit-wonder. Ojæja.
Eins höggs undur
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment