Sándtékk

Jæja, ég er búinn að besta þetta hljóðspilunarmál á Linux. Fyrir þá sem þekkja ekki til er talsvert meira úrval forrita til að spila tónlist á Linux en á Windows og mökkum; meðan flestir ósnotrir nota iTunes, Winamp eða eitthvað slíkt geta Linux notendur valið um Amarok, xmms, music123, Banshee, Rythmbox, Exaile og sa videre.

Þangað til áðan fannst mér Amarok vera sá besti af hópnum; hann spilar allan fjandann fyrir mann, nær í plötuumslög og ég veit ekki hvað og hvað. En hann er svolítið þungur, maður þarf alltaf að hafa hann í gangi einhversstaðar og ef maður drepur X hættir músíkin.

Svarið er að nota MPD ásamt mpc og Sonata til að stjórna kvikindinu. Sonata gerir flestallt sem Amarok gerir, mixar playlista, birtir plötuumslög og allt þannig, en er þeim kosti gæddur að þegar maður er búinn að stilla upp músíkinni slekkur maður bara á honum og hún heldur áfram að rúlla. Með xbindkeys og mpc má svo stjórna pause/play og skip með global shortcuts eins og maður vill. Og þar sem Sonata er skrifaður í Python og óháður KDE er hann nokkuð snarari í snúningum en Amarok. Sem bónus birtir Sonata spiluð lög á last.fm en hann þarf að vera í gangi til þess, það má setja upp lastfmsubmitd til að MPD geri það þó Sonata sé ekki í gangi.

Amarok má reyndar eiga það að hann vinnur ennþá netútvarps keppnina því með honum kemur uppsettur heill hellingur af útvarpsstöðvum. Svo sér hann líka um iPodinn manns og getur mixað smart playlista, en það kemur mér ekkert svo mikið við því ég nota gtkpod fyrir iPodinn og nota smart playlista alveg sárasjaldan.

Allir vegir liggja til minimalismans. MPD fyrir tónlist, mplayer fyrir vídjó, Evilwm fyrir gluggastjóra og xterm sem file manager. Lífið er gott.