Hvernig maður verður franskur hálfviti í fjórum einföldum skrefum

Við höfum öll upplifað þetta. Suma daga lítur maður í spegilinn, bregður auga á vel gelaða Guðmunds Steingrímsson klippinguna, dökk jakkafötin með ekki alveg hvítu skyrtunni og posamiðasafnið af Kaffibarnum, og sér að það vantar eitthvað. Jú, vissulega er maður ennþá hálfviti, en eins og strípurnar og hvítu bolirnir forðum er gamli stíllinn orðinn þreyttur. Það vantar eitthvað nýtt, eitthvað ögrandi, eitthvað gjörsamlega fáránlegt.

Til allrar hamingju vita Frakkarnir svarið. Í fæðingarlandi Ástríks hefur sjálfkviknað algerlega ný tegund fullkominna hálfvita, sem getur orðið okkur öllum ferskur andvari er hreyfir blóm kirsuberjatrjánna blíðlega við lygna tjörn að vori. Í aðeins fjórum einföldum skrefum má breyta lífi sínu og móta það í form sem aðeins móðir gæti elskað. Langar þig að vita meira..?

Við vitum öll að fötin skapa manninn og forynjan okkar er engin undantekning. Auðvitað hefur maður visst frelsi í fatavali, en það eru nokkrar grunnreglur sem ber að hafa í huga. Í fyrsta lagi, og ég get ekki lagt næga áherslu á þetta, er algert lykilatriði að finna sér hvítar buxur. Helst það hvítar að þær endurkasti meira ljósi en á þær skín, og þröngar sem músareyra. Við þær fer maður svo í íþróttaskó, sem mega vel vera hvítir, og einhvers konar einlitan bol. Svartur klikkar aldrei, og hvítur er sívinsæll, en flest annað ber vott um fávissu.

Alveg jafn mikilvægt og fatavalið er almennt útlit og fylgihlutir. Fullkomnun verður nafn manns er maður finnur hliðartösku á stærð við póstkort sem mun geyma lykla, veski og slíkt. Eina bungan sem á að finnast í fannarbuxunum á að orsakast af ögrandi limastærð sjálfsins, nú eða haganlega staðsettu sokkapari ef maður er einn þeirra sem Drottinn elskar ekki. Ofan á þetta bætist svo hermannaklipping með möguleikum á sjálfstjáningu, því hnakkinn og hliðar höfuðsins eru auglýsingaskilti náttúrunnar. Við grípum því rakvélina og skerum í flott munstur, grípandi skilaboð, eða hvað annað sem hugurinn girnist.

Þetta stuðlar allt saman að því að maður vekur athygli pöpulsins á götunni, en til lítils er að hafa alla þessa athygli ef hrifning þeirra nær ekki undir yfirborðið. Fegurðin kemur jú innan frá, alla vega hjá ljótu fólki, og passa verður að undrunin haldist þegar hinir óþvegnu hefja samræður. Svarið felst í að tala Verlong. Upphaflega er Verlong mállýska af frönsku sem er töluð í hinum mest hipp og kúl hlutum Parísar, en lítið mál er að heimfæra hana til Íslands. Verlong gengur út á að maður hefur skipti á fyrsta og síðasta sérhljóða orða; sem dæmi verður algengi frasinn

Láttu mig hafa fjóra bjóra og reyndu að spassa því ekki í klessu helvítis sýningareintakið þitt.

að eftirfarandi

Luttá mig hafa fjaró bjaró og rundey að spassa því ikke í klusse hilvítes siningareintakýð þitt.

Það tekur smá stund að ná almennilegri færni í Verlong, en lykillinn er að taka saman lista yfir þau orð sem maður notar mest og æfa þau sér, restin kemur af sjálfu sér.

Að lokum er mikilvægt að umkringja sig með einkennandi tónlist og viðeigandi dansi. Að finna tónlistina er einfalt; maður byrjar á almennu Evruruslteknói og færir sig stöðugt í átt vaxandi sársauka. Ef þú getur ekki hlustað á það í fimm mínútur án þess að froðufella og fá flogakast ertu á réttu róli. Þetta leikur maður svo hátt við öll tækifæri. Dansinn kemur einnig í dós í formi Tecktonik. Það er nokkuð erfitt að lýsa hinum flæðandi hreyfingum hans í orðum, svo lítið sýningarmyndband verður að nægja.

Margir halda að þessi þokkafulli dans sé eitthvað sem beri að spara og grípa aðeins til við betri tækifæri. Þetta er rangt. Augnablik án Tecktonik er augnablik sem má missa sig, endilega dansaðu Tecktonik í strætó, í miðri kennslustund, eða bara úti á götu. Heimurinn má til með að sjá þig.

Voila! Ef allt hefur farið að óskum stendur þú núna á miðjum Laugarveginum, framleiðir þitt eigið ljós með fatnaði þínum, heillar vegfarendur með ítarlegum skilaboðum sem eru rökuð á haus þinn, dansar hinn seiðandi Tecktonik og öskrar á alla sem reyna að hafa samskipti við þig á kunnulegu en samt framandi tungumáli. Ég veit ekki margt í þessum heimi, en ég veit að þú ert alger hálfviti, og ég er stoltur af þér.