No dog food for Victor tonight

Við fengum úr prófunum okkar í dag.

Síðustu tíu daga eða svo er ég búinn að kvíða nokkuð fyrir þessu, því núna skiptir máli hvað ég fæ í prófunum. Alla vega ef mig langar að borða fram að sumri.

Það hjálpaði svo ekki til að mér fannst þetta vera með slappari prófatörnum hjá mér í lengri tíma, sem innihélt það allra ógeðslegasta próf sem ég hef farið í, og ég var búinn að gera ráð fyrir að hafa fallið í alla vega tveim af fjórum fögum.

Heyrðu, neinei. Ég var hæstur af öllum í Línulegri fellagreiningu og Algebru, en síðara prófið er einmitt ábyrgt fyrir þrem ógeðfelldustu klukkutímum lífs míns, og var með hæstu meðaleinkunnina í árgangnum. Að vísu gekk mér ekkert glæsilega í Líkindafræðinni sem ég átti eiginlega að kunna, en það skiptir engu máli.

Það sem ég er hrifnastur af er rétt-svo-skriðið fimman (á frönsku: tían) sem ég fékk í námskeiðinu Calcul formel. Jafnvel að segja að ég hafi gert ekkert í þessu námskeiði ýkir vinnu mína í því. Svo þegar ég mætti í lokaprófið, sem ég gerði meira upp á að kenna mér eitthvað um að taka afleiðingum gjörða minna en eitthvað annað, bjóst ég aldrei við því að geta klórað mig fram úr þessu.

Guði sé lof fyrir heimabrugguð táknreiknikerfi sem nota C++ syntax og frumlesið námsefni í Help -> Tutorial.