Eureka!

Undir sænginni í morgunþynnkunni uppgötvaði ég að ef ég þen grindarbotnsvöðvann og sleppi svo, þá skreppur pungurinn á mér saman.

Nú hef ég gert nokkuð ítarlegar prófanir á þessu svæði síðustu ár, og get ekki sagt annað en að það hafi komið skemmtilega á óvart að þessi hegðun hafi flogið undir radar eins lengi og raun ber vitni.

Þarf ég nokkuð að taka fram að ég skemmti mér konunglega í alveg kjánalega langan tíma í morgun?